تقدیر

 

 

به کدام سو باید بروم؟

باید فراموش کنم؟

چگونه؟ 

باید انتظار بکشم؟

اما تا کی؟

نمی دانم مسیر جاده ی دلتنگی هایم به نگاه کدام غریبه ختم می شود....................................

آیا تنهایی قسمتی از سر نوشت من است؟؟؟!!!!...

اما من هیچ گاه سر نوشت را باور نداشتم  و  ندارم.......................

به چه گناهی محکوم به بی کسی شده ام؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!....................................

 


 

هر وقت اطرافم شلوغ میشه دلتنگی و تنهایی من هم بیشتر میشه!!!!!!!!

کاش دلیلشو میدونستم

من به تقدیر اعتقادی ندارم

نمیدونم باید داشته باشم یا نه...

این روزا ذهنم خیلی درگیره!!!!...

بیشتر از اینکه تنها باشم سر در گم شدم!!!!!!!!

 

به نظر شما سرنوشت وجود داره؟

یعنی من دارم اشتباه میکنم؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.......

 

 

کاش میشد..........................................................................!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

کاش بتوانم روزی تمام خاطراتت را دور بریزم

کاش میشد روزی زنجیر گذشته را از افکارم بگشایم تا دیگر اسیر یادت نباشند

میخواهم در فضای بی تو بودن غرق شوم..................................

در فضایی که در آن صدای خنده هایت را نشنوم، 

نگاهت را به یاد نیاورم ،

میخواهم عاشقانه از یادت جدا شوم...

شاید این احساس، نوعی پشیمانی ست از عمری که با تو هم نفس بودم

اما اگر لحظه هایم تکرار شدنی بودند

باز هم عاشقانه تمام ثانیه ها را به تو میسپردم!!!

تو دیگر نیستی ...

نمیتوانی باشی...

نمی خواهم باشی...

 


ببخشید...

این روزا خیلی چرت و پرت میگم

شما جدی نگیرید

همش از اثرات بد دادن امتحاناست!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.........

واقعا" خراب کردم

 

 

 

 

............به خیسی باران............

 

 

 

باز هم تنهای تنهایم

با سکوتی در فضای ذهن و رویایم

سکوتی سرد و غمناک

سکوتی سرد تر از آخرین نگاهت

سکوتی غمناک تر از لحظه ی وداعت

بی تو در جاده ی پر پیچ و خم خاطراتمان قدم میزنم

باران بی کسی تمام تنم را خیس کرده

...اما

همچنان به راه خود ادامه میدهم

به امید لحظه ای که باز

چطر محبتت را بر سرم بگسترانی

به امید لحظه ای که باز

عشق پاکمان را به یاد آوری

اما

میدانم که نسیم فراموشی آرام آرام تصویر این عشق را در قلبت کمرنگ تر میکند

چرا؟

چرا امیدی مبهم به بازگشتت دارم؟

... با اینکه میدانم تمام دست خط هایم را سوزانده ای

چرا آسمان چشمانم هنوز ابریست؟

چرا خیسی گونه هایم از اشک های شبانه

 

                                                           به خیسی باران

                                                     

                               می ماند؟